వరుసకి బావగారైనా అలవాటుగా అన్నయ్యా అని పిలుచుకునే శ్రీ సి వి సుబ్బారావు గారు ఎన్నాళ్ళనుంచో ఓ విషయం చెబుతూ వచ్చారు. అదే నీహారికా ఇ సర్కిల్ గురించి. పని భారమో లేక మరోటో ఆ వైపు ఆలోచన సాగిద్దామనుకుంటూండగానే కాలం పరుగెట్టెస్తోంది. ఎప్పుడో నాకా విషయం గుర్తుకు రావడం, అంతలో ఏదో పని ముంచుకురావడం ఇలా రోజులు దొర్లిపోతుండగా ఈ మధ్యనే ఆ ఇ సర్కిల్ లో సభ్యులు అయ్యాం. అయ్యీ అవ్వగానే ఓ అధ్భుత కార్యక్రమం వారు నిర్వహించారు. అదే “బాలు నేను నా స్వరకర్తలు”. అసలీ కార్యక్రమానికి వెళ్ళగలమా లేదా అన్న్నంత పని ఉన్నా పక్కన పెట్టి వెళ్ళాము. బాలు పాట గురించి ప్రత్యేకంగా నే చెప్పక్కర్లే! జగదానందకారకం బాలు గళం! ఆ మహానుభావుడ్ని దగ్గరగా చూసే అవకాశం, ఆయన సంగీత విభావరి వినే అవకాశం ఇంతకుముందు వచ్చినా ఈ సారి అదో ప్రత్యేకం! ఎందుకంటే గత కొద్ది కాలంగా శ్రీ రమణ గారి మిధునం లో అప్పదాసుని బాలుగారి లో ఎలా చూడాలి? అప్పదాసు మరీ కట్టె పుల్లలా ఉంటాడని కదా రమణ గారు చెప్పింది, మరి మన బాలు ఎలా? అన్న ప్రశ్న ఓ వైపుండగా మరో వైపు, అప్పదాసు వడియాల పైనా, వాళ్ళావిడ బుచ్చి పైనా సరదాగా సంగీతమయంగా అతి సునాయాసంగా అలా, అలా వేసే డైలాగులు బాలు గారైతే మహాధ్భుతంగా పండిస్తారని నా మనసు చెబుతోంది. కొబ్బరి పచ్చడి అయ్యే వరకూ అటకపై కూర్చొన్న అప్పదాసు నోట్లోంచి వచ్చే ఆ శాపనార్ధాలు, అవీ, బాలుగారి గొంతు ఎంతో రమ్యంగా పలికిస్తుందని గట్టి నమ్మకం మరో పక్క! ఇలా రోజుకో సన్నివేశాన్ని, అప్పదాసుగా బాలు గారిని ఊహించుకుంటున్న ఈ రోజుల్లో బాలు గారిని చూసే అవకాశం రావడం ఇక్కడ ప్రత్యేకత! ఒక్క చూడ్డం ఏమిటి, ఆయనా మాటా పాటా విని అదీ దగ్గరగా కుర్చుని లైవ్ ఆర్కెస్ట్రా తో ఆనందించే మహాధ్భాగ్యం కలిగింది ఈ ఆదివారం నాడు. అందుకే, అమృతతుల్యమైనదీ ఆదివారం అన్నాను! ఇదిలా ఉంటే బాలు పాటల్లో నా కిష్టమైనవన్నీ ఆయన పాడడం మరో ఎత్తు. గమ్మత్తైన గళం ఆయనిది. ఏ సందర్భం లో వచ్చే పాటైనా ఇట్టె అలవోకగా పలికించేస్తారు. అసలు.. పాటా పాడేవాళ్ళూ, ఏదైనా వాయిద్యాన్ని వాయించే వాళ్ళన్నా నాకు వల్లమాలిన అభిమానం, వాళ్ళమీద ఏదో చాలా పేద్ధ గౌరవ భావం, వాళ్ళు మామూలు మనుషులు కాదు.. ఇంద్రజాలికులో.. గంధర్వులేమో అని అనుకుంటూ ఉంటాను. సంగీతాన్ని ఆస్వాదించగలగడం ఓ గొప్ప వరం అయితే సంగీతాన్ని ఆలపించే వాళ్ళకది దేవుడిచ్చిన ఇంకా గొప్ప వరం.
ఎంత ఎదిగినా ఒదిగి ఉండాలన్నట్టు బాలు వినయం, విధేయత ఆయనకు మరింత అందాన్నిస్తుంది. నేనెక్కడో చదివాను బాలు గారు పాట వచ్చిందంటే అప్పట్లో ( ఇది డెభ్భైల్లో మాట) ధియెటర్ లో కుర్చీలను బ్లేడు తో పరపరా కోసేసేవారట.( ఎక్కడ చదివానో గుర్తులేదు….పుస్తకాల పురుగుని కదా! చదివేసి అప్పటి ఆ ఆకలి తిరగానే మర్చిపోతూ ఉంటాలెండి) ఎంత అయిష్టత, విముఖత. ఆయన ఎలా భరించారో కదా! ఏదో చిన్న మాటంటేనే కోపం పొడుచుకు వస్తుందీ తరం వాళ్ళకి. మరి అంత విముఖత వ్యక్తం చెసిన వాళ్ళే ఆ తర్వాత బ్రహ్మ రధం పట్టారంటే బాలు గారి కృషిని చెప్పుకోవాలి సరే దానికంటే ముందు అంత అయిష్టతనీ సహించిన ఆయన మనస్తత్వానికి శతకోటి వందనాలు సుమీ!బాలు గారు….. నిఝంగా నమస్సులండీ!
బాలు గారు మాట్లాడుతుంటే అలా వింటు ఉండిపోవాలనిపిస్తుంది. అంత తియ్యగా ఉంటుంది. అసలే తేనెలూరు తెలుగు ఇక అది సాక్షాత్తూ సరస్వతీ దేవి నోటివెంట వస్తొందా అన్నటుగా సుస్పష్టంగా బాలు గారు మాట్లాడుతుంటే ఓహ్ అధ్భుతం.
సరస్వతి అంటే గుర్తుకు వచ్చిందండీ అసలీ ఈవెంట్ సృష్టి కర్తలు శ్రీ ప్రదీప్, ఆయన శ్రీమతి సరస్వతీ ప్రదిప్ లు. ఎప్పుడో కొన్నేళ్ళ క్రితం కలిశాను సరస్వతి గారిని ఇప్పటికీ అదే తీరు. ఆవిడ కట్టు బొట్టూ మాట తీరు ఉఛ్ఛారణ ఎంతో బావుంతాయి. వాళ్ళమ్మాయి నీహారికని చిన్నప్పుడు చూసాను. ఇప్పుడు డాక్టర్ చదువుతొందట. అన్నట్టు బాలు గారి నేను నా స్వరకర్తలు కార్యక్రమంలో తనూ కొన్ని పల్లవులు పాడింది.ఇంతకీ ఈ కార్యక్రమం ఎలా సాగిందంటే బాలు గారు తాను పాడిన పాటల స్వరకర్తల గురించి రెండు ముక్కలు చెబుతూ ఓ పాట ఆలపిస్తుంటే నెటి తరం గాయకులు శ్రీ కృష్ణ, అంజనా సౌమ్య, ప్రనవి వినోద్ బాబు, నీహారిక బాలు గారి సోదరి ప్రముఖ గాయని డబ్బింగ్ ఆర్టిస్ట్ నటి అయిన శైలజ గార్లు కొన్ని పల్లవులు ఆలపించారు. సరస్వతి గారి వ్యాఖ్యానానికి బాలు గారు మధ్యలో కౌంటర్ లు వేస్తూ ఎంతో ఉత్సాహంగా సాగిందా సాయంత్రం. శ్రీ కృష్ణ పాడిన హల్లో అంటూ వచ్చి ( అష్టా చమ్మా సినిమా)పాటకీ ఈ సాయంత్రం అతను పాడిన పాటలకీ చాలా తెడా ఉంది. అని నాకనిపించింది. ఇక్కడ అలనాటి గమ్మత్తైన బాలు గారి గళాన్ని భలే పలికించాడు. అలాగే వినోద్ బాబు గారు కూడా అంతే చక్కగా పాడి మెప్పించారు. ఇక అంజనా సౌమ్య, ప్రణవి, నీహారికలు అంతే అధ్భుతంగా ఆలపించారు. ముఖ్యంగా ప్రణవి సొగసు చూడతరమా పాటని బాలుగారు ఆలపిస్తుంటే ఆమె నవ్విన నవ్వు మరో జానకమ్మో సుశీలమ్మో అవుతుందీ చిన్నారి అనిపించింది. అలాగే అంజనా సౌమ్య పాడిన కృష్నా నీవేగనో బారో …..ప్రార్ధనా గీతం భక్తి పారవశ్యం కలిగించింది. అటు చదువు ఇటు పాట ఇలా మల్టీ టాస్కింగ్ చేస్తున్న ఈ చిన్నారులు భావి గాన గంధర్వులనటంలో అతిశయోక్తి లేదు. ఇక ఎస్ పి శైలజ అన్నకు తగ్గ చెల్లెలు ఆమె. అంతే వినయం, విధేయత,ఒద్దిక. నిండైన చీర కట్టూ, అప్పటికీ ఇప్పటికీ అదే చురుకైన కంఠ స్వరం వాహ్! అనిపించింది.ప్రియా నాకోరికా గుబాళించేనిక అంటూ బాలు గారితో కలిసి ఆ మెలొడీనీ పాడుతుంటే చాలా బావుంది.
ఇలా ఆ అమృత తుల్యమైన సాయంత్రం గురించి పుంఖానుపుంఖాలుగా రాయగలను మరో సారి మళ్ళీ రాస్తా….ఇక ఉంటా…
